آشنایی با سیستم ایمنی ماهی دیسکس

هر ارگانیسم زنده یک سیستم ایمنی را به منظور دفاع از خود در محیط زندگی گسترش می دهد و مسلما بدون آن در محیط زندگی شکست می خورد .این سیستم ایمنی در طول صدها هزار سال توسعه یافته و هر کدام برای گونه و یا هر شخصی متفاوت است .
زمانی که ما در مورد عکس العملهای طبیعی سیستم ایمنی بر ضد بیماریها و انگلها صحبت می کنیم می دانیم که به طور اساسی در مورد ایجاد موانعی از آنتی بادیها صحبت می نماییم ، این آنتی بادیها اجزای خاصی می باشند و میزان زیادی به رشد اختصاصی گونه در محیط طبیعی زندگی اش بستگی دارد . مثلا گونه بومی مناطق خشک و صحرایی است ، به خوبی اعمال خود را زمانی که در محیط مربوط به آمازونی قرار بگیرد نمی تواند انجام دهد زیرا جاندار وقت اضافه ای جهت مقابله با تمامی عوامل بیماریزا که در محیط جدید می توانند به او صدمه بزنند ندارند و او به عنوان یک غذای جدید برای انواع عوامل بیماریزا در می آید .
شاید شما داستانی را در مورد پسری به نام David شنیده اید که به نام پسر حبابی معروف شد .وی با نقض ترکیبی سیستم ایمنی مواجه شده بود و به بیانی ساده تر سیستم ایمنی خود را از دست داده بود و یا به عبارتی سیستم ایمنی او هرگز توسعه نیافته بود .او تمام دو هفته آخر زندگیش را به طور کامل در حباب پلاستیکی می گذراند که این مساله به دلیل دور کردن عوامل بیماری زا از وی بود .اگر David در همان کیسه پلاستیکی می ماند می توانست به زندگی خود ادامه دهد اما زمانی که تلاش برای پیوند مغز استخوان جهت ایجاد یک سیستم ایمنی موثر انجام شد ، عوامل بیماریزا راهشان را به درون بدن او پیدا کردند و او کمتر از سه هفته مرد !
هر مخلوق خدا دارای یک سیستم ایمنی تثبیت شده ای است که برای یک مکان زیست بسیار اختصاصی طراحی شده و وقتی شما آن را با یک شرایط جدید مواجه می کنید در واقع بیماریها را در مقیاس بسیار زیاد دعوت به همکاری کرده اید .
سیستم ایمنی دیسکسها در آب اسیدی توسعه و گسترش یافته است یعنی در رودخانه آمازون آنها سیستمی مطابق با آب اسیدی دارند .
تا زمانی که آنها در آب اسیدی باقی بمانند (همانند دیوید که در محفظه پلاستیکی قرار داشت ) سیستم ایمنی آنها در جهت حمایتشان انجام وظیفه می کند . به هر حال از زمانی که آنها را به آب قلیایی تغییر مکان دهید در واقع درب را برای باکتریها و پارازیتهایی که به ماهی بینوای شما به چشم یک میز غذا نگاه می کنند باز کرده اید .
حال چرا اغلب عوامل بیماریزا به آبهای قلیایی علاقه دارند ؟ علت آن است که اغلب آبهای موجود در سطح کره زمین حالت قلیایی دارند و آبهای کمی یافت می شوند که خاصیت اسیدی داشته باشند .پس همیشه همراهخ طبیعت باشید ، با آن کنار آیید و تلاشهای شما خیلی بیشتر به ثمر خواهد رسید تا اینکه به نظراتن شخصی خود و بدون هیچ گونه مزیتی شرایط طبیعی را تغییر دهید .
نگهداری دیسکسها واقعا سخت نیست .آنچه که دیسکسها می خواهند کیفیت عالی آب بدون مواد سمی نظیر کلرین ، آمونیاک ، نیتریت ، نیترات ، فسفات و ..، شیمی صحیح آب (PH ، سختی و ...) و دمای حدود 29 تا 30 درجه سانتیگراد است . کیفیت عالی آب با سه قسمت فیلتراسیون و یک قسمت تعویض آب بر آورده می گردد .سختی آب باید بین 3 تا 15 درجه سختی آلمانی (dH) و PH بین 6 تا 7 باشد . در مقیاسی خارج از این حدود دیسکسها بطور طبیعی زندگی می کنند و تکثیر می شوند ،اما این مسله باعث می شود تا برای پذیرش بیماریها مساعدتر شوند .
اگر بخواهید گوپی یا آنجل نگهداری کنید ممکن است مشکلی وجود نداشته باشد اما برای نگهداری دیسکس حتما باید آب را تست کنید تا مطمئن شوید که شرایط مخزنتان مناسب است .